›   ›  Warzywa

Warzywa

Poprawne nawożenie ma decydujące znaczenie w uprawie roślin warzywnych. Przy ustalaniu dawki azotu uwzględnia się jego wpływ na zawartość azotanów w produkcji oraz możliwość zanieczyszczenia wód gruntowych. Przy określeniu dawki N powyżej 120 kg N/ha zaleca się dzielenie jej na części. Podstawową dawkę azotu stosuje się przed siewem nasion lub sadzeniem rozsady, pozostałą zaś część N pogłównie. W uprawie roślin wrażliwych na zasolenie jednorazowa dawka N w okresie przedwegetacyjnym nie może być większa niż 100 kg N/ha na glebach lekkich oraz 150-200 kg N/ha - na glebach średnich i ciężkich. Na roślinach o mniejszej wrażliwości na glebach lekkich dopuszcza się zastosowanie jednorazowo 200 kg N/ha oraz na glebach ciężkich do 300 kg N/ha.

 

Największa wrażliwość na deficyt fosforu w glebie rośliny odczuwają w początkowym okresie wegetacji. Nawozy fosforowe przeważnie stosuje się przedsiewnie. Warzywa pobierają duże ilości potasu.

 

Dlatego trzeba zwrócić szczególną uwagę na nawożenie roślin K. Wiele warzyw bardzo dobrze i dobrze znosi obecność podwyższonej ilości chloru w roztworze glebowym. Warzywa, które ujemnie reagują na dużą zawartość chlorków można nawozić nawozami siarczanowymi. Ale trzeba pamiętać, że one są znacznie droższe i powodują zwiększenie zawartości azotanów w produkcji roślinnej. Niektóre rośliny akumulują duże ilości azotanów (warzywa liściowe, korzeniowe, kapustne). W związku z tym z nawozów potasowych lepiej zaplanować zastosowanie 60% chlorku potasu. Jeżeli warzywa źle reagują na podwyższone stężenie chlorku w glebie, natomiast gromadzą nadmierne ilości azotanów, zaleca się stosowanie wysokoprocentowej soli potasowej na kilka tygodni przed siewem. Nawożenie potasem stosuje się zazwyczaj jesienią, co pozwala na dokładne wymieszanie K z glebą oraz wypłukanie chlorku do niżej położonych warstw gleby. W przypadku wysokich dawek potasu (przekraczających 150 kg K2O/ha) zaleca się podział dawki na jesienną przed orką przedzimową oraz wiosenną przed siewem.

 

Orientacyjne dawki N, P, K w uprawie roślin warzywnych (E. Szwonek, Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa):

Gatunek N P2O5 K2O
Kapusta brukselska 150-200 70-120 200-250
Kalafior 150-250 70-90 200-240
Kapusta biała wczesna 90-100 70-80 200-240
Kapusta biała późna 150-200 90-100 240-300
Ogórek 100-120 70-80 200-250
Marchew wczesna 80-130 60-70 180-230
Marchew późna 140-200 70-80 200-270
Pietruszka 80-150 50-60 180-250
Por 100-160 60-90 130-180
Cebula 100-140 70-80 150-200
Pomidor 80-150 50-70 140-190
Seler 150-200 50-100 190-300
Bób 50-60 60-80 130-160
Fasola szparagowa 30-50 60-80 140-160

 

 
 
 
 
« wstecz