›   ›  Rośliny zbożowe

Rośliny zbożowe

Ustalenie dawek nawozów azotowych, fosforowych i potasowych zależy od prognozowanego plonu, zasobności gleb w składniki pokarmowe. Rośliny zbożowe dobrze reagują na nawożenie potasem. Potrzeba dodatkowego zastosowania K, najlepiej w formie soli potasowej (60% K2O), wynika nie tylko z jego plonotwórczego działania, lecz także z pozytywnego oddziaływania na jakość ziarna. Dobre zaopatrzenie roślin w potas podnosi efektywność wykorzystania azotu, zwiększa zawartość białka i glutenu. Deficyt potasu rzutuje na gorsze wykształcenie ziarniaków, co prowadzi do zmniejszenia masy tysiąca ziaren i gęstości ziarna, co jest szczególnie istotne w uprawie jęczmienia browarnego. Niedobór K, szczególnie przy deficycie wilgoci wiosną, skutkuje obumieraniem pędów wegetatywnych.

 

Zalecane dawki nawozów mineralnych (kg/ha) w zależności od prognozowanego plonu na glebach o średniej zawartości składników pokarmowych (lUNG, 2008) są przedstawione w tabeli:

Roślina Plon, t/ha Azot (N) Fosfor (P2O5) Potas (K2O)
Pszenica ozima 6 100 55 60
8 120 70 80
9 140 80 90
10 160 90 100
Jęczmień jary 6 80 55 65
7 100 60 75
8 120 70 85
Żyto 4 60 35 55
6 100 55 100
8 140 75 110
Pszenżyto 6 80 60 85
7 100 70 100
9 120 90 125
10 140 100 120
Owies 4 40 40 45
5 60 50 60
7 120 65 80
8 140 75 95

 
Nawozy potasowe i fosforowe pod zboża ozime zaleca się w całości wysiewać przedsiewnie. Na glebach lekkich jest dopuszczalne pogłówne zastosowanie potasu.
 

Około 2/3 dawki azotu w uprawie zbóż ozimych stosuje się przed ruszeniem wegetacji, wiosennej (w zbożach jarych przed siewem). Pozostałą część powinno się wysiać w stadium strzelania w źdźbło. W celach polepszenia jakości zbóż konsumpcyjnych warto uwzględnić trzecią dawkę azotu w stadium kłoszenia. Pod zboża możemy stosować wszystkie dostępne nawozy pojedyncze i wieloskładnikowe. Pod jęczmień browarny całkowitą dawkę azotu stosujemy przedsiewnie. 

 
 
 
 
« wstecz