›   ›  Rośliny strączkowe

Rośliny strączkowe

Rośliny strączkowe (bobik, groch, soja, wyka) mają duże wymagania pokarmowe. Dobrze rozwinięty system korzeniowy pozwala korzystać roślinom z trudno dostępnych form składników zawartych w glebie. W razie zakwaszenia gleby rośliny strączkowe dobrze reagują na wapnowanie. Łubin natomiast preferuje lekko kwaśny odczyn gleby i ma mniejsze wymagania pokarmowe niż wymienione wyżej rośliny strączkowe. Fosfor i potas przyspieszają dojrzewanie roślin, wpływają na wzrost masy tysiąca ziaren i plonu nasion. Zastosowanie potasu prowadzi do zwiększenia wymiarów i ilości brodawek na korzeniach roślin motylkowatych. Nawożenie K prowadzi do gromadzenia większej ilości azotu przez rośliny oraz wpływa na zwiększenie zawartości białka w nasionach.

 

Dzięki możliwości wiązania azotu atmosferycznego nawożenie roślin strączkowych azotem można ograniczyć jedynie do dawki startowej (20-30 kg N/ha). Zastosowanie azotu w niewielkich ilościach jest potrzebne do czasu rozpoczęcia symbiozy z bakteriami brodawkowymi. Powszechnie uważa się, że w uprawie łubinu nawozów azotowych nie stosuje się.

 

Zalecane dawki fosforu i potasu w kg/ha na glebach o średniej zasobności fosforu i potasu (Grzebisz 2009):

Składnik Bobik Groch,
wyka w czystym
siewie
Łubin
żółty
Łubin
biały
Łubin
wąskolistny
Soja
Fosfor (P2O5) 45-50 20-35 25-50 25-30 25-30 60-80
Potas (K2O) 90-105 65-90 40-60 40-55 40-55 120-160

 

Nawozy fosforowo-potasowe stosuje się przed siewem roślin strączkowych. Na glebach bardziej związanych potas zaleca się wnosić jesienią. Na glebach lżejszych, żeby ograniczyć wymywanie K, lepiej zabieg przeprowadzić na wiosnę.

 
 
 
 
« wstecz