›   ›  Buraki cukrowe

Buraki cukrowe

Na dobrych stanowiskach o uregulowanych stosunkach powietrzno-wodnych dawka azotu mieści się w granicach 100-140 kg N na 1 ha. Przy uprawie buraka na oborniku ilość zastosowanego N nie powinna przekraczać 100 kg N/ha. Przeciętne dawki nawozów fosforowych wynoszą 60-80 kg P2O5 /ha. W celach lepszego wykorzystania składników pokarmowych istotnym elementem agrotechniki jest zbilansowanie dawek N, P i K. Za najbardziej optymalne proporcje N:P:K w warunkach Polski przyjmuje się 1:0,8:1,2.

Przybliżone dawki składników pokarmowych zgodnie z zaleceniami IUNG (2007) są podane w tabeli:

Wartość stanowiska
lub klasa zasobności gleby
Dawki obornika
bez obornika 20 t/ha 30 t/ha 40 t/ha
Przewidywany plon korzeni buraków w t/ha
30 40 50 30 40 50 30 40 50 30 40 50
  Azot N, kg/ha
Potrzeby pokarmowe 162 216 270 162 219 270 162 216 270 162 216 270
Bardzo niska i niska 100 140 160 70 105 145 55 95 130 40 80 115
Średnia 90 125 150 55 95 130 40 75 110 25 60 95
Wysoka i bardzo wysoka 70 100 135 40 70 100 25 55 85 10 40 70
  Fosfor P2O5, kg/ha
Potrzeby pokarmowe 63 84 105 63 84 105 63 84 105 63 84 105
Bardzo niska i niska 90 110 135 25 50 70 0 15 40 0* 0 10
Średnia 75 96 115 15 35 55 0 0 20 0* 0 0
Wysoka i bardzo wysoka 55 65 80 0 0 20 0* 0 0 0** 0* 0*
  Potas K2O, kg/ha
Potrzeby pokarmowe 177 236 295 177 236 295 177 236 295 177 236 295
Bardzo niska i niska 215 255 295 80 120 160 15 55 90 0 10 30
Średnia 175 205 240 40 75 105 0 5 35 0* 0* 0
Wysoka i bardzo wysoka 135 165 185 5 30 55 0* 0 0 0** 0* 0


0 - nie należy nawozić w tym roku, a w następnym normalnie określić dawkę fosforu i potasu
0* - nie należy nawozić w tym roku, a w następnym pod roślinę następczą odliczyć od zaplanowanej dawki 20 kg P2O5  lub 30 kg K20/ha
0** - nie należy nawozić w tym roku, a w następnym pod roślinę następczą odliczyć od zaplanowanej dawki 40 kg P2O5 lub 60 kg K20/ha.

Wzrost powierzchni asymilacyjnej liści na początku wegetacji decyduje o końcowym plonie korzeni buraka, co trzeba uwzględnić przy ustalaniu sposobu nawożenia roślin. Najbardziej odpowiednim terminem stosowania nawozów potasowych i fosforowych jest okres przedzimowy, co pozwala na lepsze wykorzystanie składników pokarmowych w okresie wegetacji. Rośliny buraka cukrowego bardzo dobrze reagują na chlorkową formę nawozów potasowych. Nawozy azotowe w warunkach Polski przeważnie zaleca się stosować w całości przedsiewnie. Możemy również rzędowo wnieść w czasie siewu azot lub fosfor w postaci saletry amonowej czy dobrze rozpuszczalnego superfosfatu potrójnego. Buraki cukrowe są wrażliwe na kwaśny odczyn gleby. Optymalne pH gleby mieści się w przedziale od 6 do 7. Uzyskanie wysokiej zawartości sacharozy w korzeniach oraz plonu cukru jest w dużym stopniu uzależnione od dobrego zaopatrzenia roślin w potas, który odpowiada za transport asymilatów z liści do organów spichrzowych. Nawożenie potasem obniża zawartość substancji melasotwórczych, m.in. szkodliwego azotu alfa-aminowego, co skutkuje zwiększeniem wydajności cukru z 1 ha. Optymalne nawożenie roślin potasem wpływa na zwiększenie odporności buraka na suszę.  

 
 
 
 
« wstecz